Rubin Einhorn

Homeopathie is een natuurlijke geneeswijze die het vermogen van het lichaam om zelf te genezen activeert. 

Het was de Duitse arts Samuel Hahnemann (1755-1843) die ontdekte dat één van de weinige  werkzame geneesmiddelen uit zijn tijd, kinabast tegen koorts, in hoge dosering bij gezonde proefpersonen juist koorts veroorzaakte. Dit leidde tot zijn uitspraak “het gelijkende door het gelijkende genezen” of in het latijn “ similia similibus curentur”. Na zijn bevindingen met kinabast    onderzocht Hahnemann ook van andere middelen wat hun uitwerking op gezonde proefpersonen was. Hij heeft van ongeveer tachtig middelen een uitgebreide beschrijving gegeven. Sommige van deze middelen waren erg giftig. Om deze middelen toch te kunnen testen verdunde hij deze stoffen. Hij merkte dat als de stoffen stapsgewijs verdund werden en bij elke stap krachtig geschud de geneeskrachtige werking toenam. Daarom werd dit verdunnen potentiëren genoemd. Het verdunnen geschiedt in stappen van 1:10 (D potentie) 1:100 (C potentie) of 1:50000 (LM potentie). 

De meeste homeopathische geneesmiddelen zijn gemaakt van natuurlijke middelen zoals planten, mineralen of dieren.  

De homeopathisch werkende behandelaar schrijft een geneesmiddel voor dat niet alleen gekozen is op grond van de klacht of ziekte maar dat ook passend is bij de persoon als totaliteit. Er worden in een homeopathisch consult dan ook vaak vragen gesteld die ogenschijnlijk niets met de kwaal te maken hebben, maar die vaak essentieel zijn om het juiste middel te kiezen. Zowel bij acupunctuur als bij homeopathie geldt dat patiënten met ogenschijnlijk dezelfde kwaal heel verschillend worden behandeld.

Hoe werkt homeopathie ?

Een homeopathisch geneesmiddel prikkelt en stimuleert het genezend vermogen van de mens.     Bij verdunnen boven een bepaalde potentie zijn er chemisch geen bestanddelen van de  oorspronkelijke stof aanwezig. De werking van homeopathie is dan ook niet chemisch te verklaren. Homeopathische middelen geven waarschijnlijk een energetische prikkel om de lichaamseigen weerstand te stimuleren en zo lichaam en geest weer in balans te brengen. Anders dan bij de reguliere geneesmiddelen geeft verdunnen en schudden van het middel juist een betere werking dan die van het onverdunde preparaat. Mogelijk heeft de energetische werking van het middel invloed op de fotonen emissie van levend weefsel. Deze fotonen zijn voor het eerst in 1920 beschreven door de Russische geleerde Alexander Gurwitch.  De Duitse geleerde Popp sprak rond 1970 van biofotonen. 

Ziekte tengevolge van energetische verstoring manifesteert zich bij iedereen anders. Er zijn duizenden stoffen grondig onderzocht op de verstoringen die ze teweeg kunnen brengen als ze worden ingenomen door gezonde mensen. Dit wordt in de homeopathische literatuur een proving genoemd. Deze provings en de ervaringen opgedaan bij het behandelen van patiënten zijn uitgebreid opgetekend in de zogenaamde homeopathische Materia Medica. 

Alleen een middel dat goed past bij het totaalbeeld van de cliënt geeft de juiste resonantie en stimulatie om weer beter te worden. In een uitgebreid consult worden klachten en symptomen van nu en in het verleden besproken. Naar de ziektegeschiedenis van de familie wordt gevraagd. Ook emotionele en geestelijke symptomen komen in het consult uitgebreid ter sprake.

Een homeopathisch consult begint met een uitgebreid vraaggesprek (anamnese) . Vervolgens vindt er zo nodig een lichamelijk onderzoek plaats. Zelf gebruik ik bij het onderzoek ook technieken uit de (oor) acupunctuur om mij een goed beeld te kunnen vormen van de fysieke en energetische toestand van de patiënt. Vervolgens wordt er een middel meegegeven of voorgeschreven. De duur van een eerste consult is meestal meer dan een uur.

In de vervolgconsulten wordt gekeken naar de reactie op het middel er wordt gekeken of er met hetzelfde middel moet worden doorgegaan of dat er een ander middel moet worden voorgeschreven.